Trudno dziś wyobrazić sobie olkuski rynek z wieżą ciśnień stojącą w samym jego sercu. A jednak przez niemal 60 lat była ona jednym z najbardziej charakterystycznych elementów miejskiego krajobrazu. Dla jednych stanowiła ozdobę i punkt orientacyjny, dla innych – niezbyt urodziwy, „przyciężki” budynek, który nie pasował do reprezentacyjnej przestrzeni miasta. Od jej rozbiórki w 1962 roku minęły już 64 lata.
Olkuska wieża nie była jednak wyłącznie architektoniczną ciekawostką. W jej górnej części znajdował się zbiornik, który pomagał utrzymywać odpowiednie ciśnienie w miejskiej sieci wodociągowej. Zgromadzona w nim woda mogła też okazać się nieoceniona podczas pożaru, awarii czy nagłego wzrostu zapotrzebowania.
Był jeszcze jeden powód, dla którego warto było spojrzeć na wieżę przychylnym okiem. Na jej szczycie znajdował się taras widokowy z niewielką wieżyczką. Można było stamtąd podziwiać centrum Srebrnego Miasta z perspektywy, której dzisiejsi spacerowicze po rynku mogą już tylko pozazdrościć.
W 1962 roku wieża zniknęła jednak z miejskiego pejzażu. Co ciekawe, jej rozbiórka nie wywołała większego poruszenia na łamach ówczesnej prasy. „Przez zniesienie tej budowli uzyskano lepszą widoczność wszystkich stron rynku” – argumentowano w „Gazecie Krakowskiej”. W planach były zieleńce, ławki i pomnik upamiętniający ważne wydarzenia z historii Polski i Olkusza.
Dziś po wieży nie ma już śladu. Pozostały wspomnienia, archiwalne fotografie i opowieści tych, którzy pamiętają ją z dzieciństwa. Trudno nie zastanowić się, jak wyglądałby rynek, gdyby ten nieco osobliwy, ale przecież tak mocno wpisany w jego historię budynek przetrwał do naszych czasów.
Na zdjęciu wieża ciśnień w 1960 roku podczas pochodu pierwszomajowego ze zbiorów Piotra Nogiecia.